سرویس دفاع و امنیت مشرق _ علی رغم تلاش شبانه روزی امریکا و صهیونیست ها برای سانسور تصاویر و تکذیب اخبار مربوط به هدف قرار گرفتن تجهیزات نظامی استراتژیک آنها، به تدریج با گذشت چند روز از هر حمله موفق، شواهدی از خسارات وارد شده بر آنها نمایان می شود.

در روز نخست جنگ، ایران حملات گسترده ای به سامانه های پدافندی و شبکه پیش اخطار راداری ارتش امریکا در خاک کشورهای عربی میزبان یانکی ها انجام داد؛ رادار پیش اخطار فرا افق نگر AN-FPS۱۳۲ در خاک قطر، رادار AN-TPS۵۹ در بحرین و یک دستگاه رادار مرکزی AN-TPY۲ سامانه تاد در الرویس امارات مهمترین مواردی بودند که در روز اول نبرد حملات موفق به آنها اعلام شد.

بسیاری از کارشناسان در همان ابتدا از توانایی ویژه ایران برای سرکوب سیستم دفاع ضد موشکی امریکا مستقر در منطقه شگفت زده شده بودند اما تصاویری که در ادامه از سایر مقرهای پدافندی امریکایی منتشر شد علاوه بر شگفتی، موجب وحشت کارشناسان غربی نیز شده است.

قتل عام سامانه‌های THAAD آمریکایی در ۳ کشور منطقه

سامانه های پدافندی تاد و پاتریوت دو ستون اصلی دفاع ضد موشکی ارتش امریکا و متحدانش در منطقه محسوب می شوند؛ سامانه پاتریوت برای رهگیری نقطه ای در برد ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری طراحی شده است اما سامانه برد بلند تاد قادر به حفاظت از منطقه ای وسیع تا برد ۲۵۰ کیلومتر است و حتی می تواند موشک های بالستیک را در ابتدای بازگشت آنها به جو در فاز ترمینال هدف قرار دهد.

هر آتشبار سامانه تاد شامل دست کم ۶ پرتابگر موشکی، خودروی فرماندهی، خودروهای لجستیکی و ارتباطی و از هم مهمتر رادار مرکزی AN-TPY۲ است.

حمله به پرتابگرها یا خودروهای پشتیبانی به سرعت و با انتقال تجهیزات از مقرهای دیگر قابل جایگزینی است و عملکرد کلی آتشبار را تحت تاثیر قرار نمی دهد؛ اما اگر رادار مرکزی TPY۲ سامانه تاد هدف قرار بگیرد، کل آتشبار پدافندی مربوطه از کار خواهد افتاد.

این همان فاجعه ای است که از الرویس امارات برای ارتش امریکا آغاز شده و به سایر مقرهای این کشور در عربستان و اردن سرایت کرد.

ابتدا تصاویر ماهواره ای با کیفیت پایین از دو سایت پدافندی دیگر یکی در پایگاه هوایی شاهزاده سلطان عربستان سعودی و دیگری در پایگاه موفق السلطی اردن منتشر شد.

در ادامه اما سرویس های تجاری غیر امریکایی نیز اقدام به انتشار تصاویر ماهواره ای با کیفیت بهتر کردند و به تدریج دیگر امکان سانسور و لاپوشانی ماجرا وجود نداشت.

کمی بعد تصویر ماهواره ای چهارمین سایت پدافندی تاد در ابوظبی امارات نیز منتشر شد تا فاجعه برای امریکایی ها تکمیل شود.

چرا امکان جبران خسارات وارده در کوتاه مدت برای آمریکا ممکن نیست؟

به طور کلی سامانه پدافندی تاد در دنیا در تعداد زیر سفارش داده شده یا تحت خدمت است:

_ ۷ آتشبار با ۶۰۰ موشک (حداقل ۲۰۰ موشک شلیک شده) در خدمت ارتش آمریکا که همگی تحویل داده شده اند (یک آتشبار در سرزمین های اشغالی، یک آتشبار در اردن و ۵ آتشبار مناطق دیگر دنیا)

_ ۲ آتشبار با ۹۶ موشک (تعداد نامشخصی شلیک شده) در خاک امارات متحده عربی (یکی در اطراف پالایشگاه الرویس و دیگری در حومه پایگاه الظفره در ابوظبی که هر دو با انهدام رادار مرکزی ار کار افتادند)

_ ۲ آتشبار سفارشی توسط قطر که هنوز تحویل داده نشده است.

_ ۷ آتشبار با ۳۶۰ موشک سفارش داده شده توسط عربستان سعودی که ۱ مورد تحویل شده در پایگاه شاهزاده سلطان هدف حمله قرار گرفته و منهدم شد.

بر اساس اطلاعات داده شده، پیش از شروع این جنگ، ۵ آتشبار سامانه تاد در نزدیکی پایگاه های ارتش امریکا در منطقه وجود داشت و با از دست رفتن ۴ رادار مرکزی در امارات، عربستان و اردن، اکنون تنها آتشبار مستقر در سرزمین های اشغالی فعال است.

مشکل بزرگ امریکایی ها این است که شرکت تسلیحاتی ریتئون به عنوان سازنده رادار AN-TPY۲ محدودیت جدی در ظرفیت ساخت آنها دارد؛ در دو دهه اخیر و از زمان روی کار آمدن سامانه تاد تنها ۱۳ رادار مرکزی برای این سامانه تهیه شده است؛ ۱۰ رادار متعلق به امریکا، ۲ رادار متعلق به امارات و یک رادار برای عربستان سعودی.

۳ رادار مرکزی تحت کاربری امارات و عربستان نابود شدند و اکنون این دو کشور قادر به استفاده از سامانه تاد نیستند و یک رادار تحت کاربری ارتش امریکا نیز در اردن نابود شد.

اکنون نه تنها تحویل سفارشات کشورهای عربی نظیر عربستان و قطر که میزبان پایگاه های امریکا هستند به تاخیر خواهند افتاد و ارتش امارات تا اطلاع ثانوی قادر به استفاده از سامانه های تاد نخواهد بود، بلکه خود ارتش امریکا نیز بایستی سفارشات جدیدی برای دریافت رادارهای اضافه AN-TPY۲ برای کاربری خود بدهد و با این وضعیت بر اساس تخمین کارشناسان بین ۵ تا ۸ سال طول می کشد تا کمپانی امریکایی ریتئون قادر به تحویل سفارشات ارتش امریکا و کشورهای متحد آن در خاورمیانه باشد.